Ο αντίκτυπος των ψηφιακών πλατφορμών στον κόσμο της εργασίας

23
Ο αντίκτυπος των ψηφιακών πλατφορμών στον κόσμο της εργασίας

Η εικόνα διανεμήθηκε από την Pixabay

Οι προκλήσεις της ψηφιακής εργασίας σε πλατφόρμες, που μπορούν πλέον να απασχολούν έως και το 22% του ενήλικου εργατικού πληθυσμού, είναι πολλές και εισβάλλουν στο ζήτημα της βιωσιμότητας της εργασίας. Ο αντίκτυπος μιας αγοράς 52 δισεκατομμυρίων δολαρίων (δεδομένα του 2019), που συνεχώς αυξάνεται, αναλύεται από την report dell’International Organization Organization αφιερωμένη στην ψηφιακές πλατφόρμες, και τα δύο βασισμένο στο διαδίκτυο, που απαιτούν εξ αποστάσεως εργασία, και τα δύο με βάση την τοποθεσία, που κάνουν χρήση εργαζομένων και υπηρεσιών επί τόπου. Ο ψηφιακός υπολογισμός cloud, η διάχυση του Διαδικτύου, έχουν αναπτύξει εδώ και χρόνια μια παράλληλη οικονομία που ενσωματώνεται με την παραδοσιακή οικονομία παρέχοντας ανθρώπινο κεφάλαιο και υπηρεσίες. Αλλά με ποιον τρόπο; Και ποιες είναι οι συνέπειες σε παγκόσμια κλίμακα;

Εάν, στην πραγματικότητα, λόγω της ευελιξίας τους, οι πλατφόρμες συνέβαλαν στην παροχή εργασίας σε κατηγορίες με περιορισμένη πρόσβαση, όπως άτομα με ειδικές ανάγκες, γυναίκες με εξαρτώμενα παιδιά, μετανάστες, σημειώνουμε σημαντικές ανισότητες όσον αφορά τα μέρη του κόσμου όπου βρίσκονται περισσότερο διαδεδομένη. Το 70% των εσόδων τους συγκεντρώνεται στις ΗΠΑ (όπου εδρεύει το 49%) και στην Κίνα (όπου εδρεύει το 23%). Η έκθεση της ΔΟΕ βασίζεται σε έρευνες και συνεντεύξεις 12.000 εργαζομένων σε 100 πολιτείες, 70 εταιρείες, 16 εταιρείες πλατφόρμας και 14 ενώσεις εργαζομένων που λειτουργούν σε πολλούς τομείς και χώρες.

Μεταξύ των εργασιών που απαιτούν οι πλατφόρμες βασισμένο στο διαδίκτυο βρίσκουμε επισήμανση και επεξεργασία δεδομένων, μετάφραση, μεταγραφή και ανάπτυξη λογισμικού, που σας επιτρέπουν να εργάζεστε εντελώς από απόσταση. Όσο για τις πλατφόρμες με βάση την τοποθεσία, οι πιο συνηθισμένες δραστηριότητες είναι οι υπηρεσίες μεταφοράς (ταξί) και η παράδοση προϊόντων (Glovo, Deliveroo…). Η ψηφιακή διαμεσολάβηση σε αυτόν τον τύπο εργασίας έχει δημιουργήσει μια ολοένα και πιο ουσιαστική προσφορά, τόσο που πολλοί άνθρωποι στις αναπτυσσόμενες χώρες βασίζονται σε αυτές τις υπηρεσίες για το εισόδημά τους.

Το ποσοστό των εργαζομένων που βασίζονται στις θέσεις εργασίας που απαιτούν οι ψηφιακές πλατφόρμες για τα προς το ζην, κυμαίνεται από 0,3% έως 22% του ενήλικου παγκόσμιου πληθυσμού, με σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών

Οι συνέπειες για το μέλλον της κατοχής είναι πολλές: από τη διαχείριση της εργασίας που έχει ανατεθεί στα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και τη συνεχή και αλγοριθμική παρακολούθηση, έως τον αντίκτυπο των πλατφορμών στους αντίστοιχους τομείς της παραδοσιακής οικονομίας, λόγω της ισχυρής ανταγωνιστικότητας: οι πλατφόρμες μπορούν στην πραγματικότητα να αντέξουν οικονομικά να προσφέρουν υπηρεσίες χωρίς επενδύοντας πάρα πολλούς πόρους σε κεφαλαιουχικά αγαθά (για παράδειγμα υπολογιστές ή οχήματα) που απαιτούνται από τους εργαζόμενους, οι οποίοι με τη σειρά τους είναι επίσης υποχρεωμένοι να αναλάβουν το κόστος που σχετίζεται με τη συντήρηση και τις άδειες. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό που προκύπτει από την έκθεση της ΔΟΕ είναι η δημιουργία μιας τμηματοποιημένης διπλής αγοράς. Στην πραγματικότητα, σε αυτόν τον νέο τύπο ψηφιακής οικονομίας, πολύ λίγοι εργαζόμενοι εξαρτώνται πραγματικά από την πλατφόρμα: τα περισσότερα από αυτά κατατάσσονται στην κατηγορία των αυτοαπασχολούμενων εργαζομένων, αν και με διαφορετικούς συμβατικούς και μη ανταγωνιστικούς περιορισμούς. Το ποσοστό των εργαζομένων που βασίζονται στις θέσεις εργασίας που απαιτούν οι ψηφιακές πλατφόρμες για το βιοπορισμό τους κυμαίνεται από 0,3% έως 22% του ενήλικου παγκόσμιου πληθυσμού, με σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών: μία από τις πιο συνηθισμένες πτυχές των συνεντεύξεων στην έκθεση της ΔΟΕ είναι ότι Η συγκέντρωση του εργατικού δυναμικού στην πλατφόρμα επικρατεί στις αναπτυσσόμενες χώρες, ενώ τα κέρδη τροφοδοτούν τις οικονομίες των ανεπτυγμένων χωρών.

Τα επιχειρηματικά μοντέλα των πλατφορμών προβλέπουν στην πραγματικότητα το κόστος πρόσβασης που μπορεί να βαρύνει τον εργαζόμενο ή τα εστιατόρια και τις δραστηριότητες που κάνουν χρήση της υπηρεσίας ενώ η ποιότητα της εργασίας – και κατά συνέπεια το μελλοντικό οικονομικό πεπρωμένο της εργαζόμενος – εξαρτάται από κριτικές χρηστών, από συστήματα αξιολόγησης και συχνά εξαρτώνται από περιοδική απενεργοποίηση λογαριασμών για διάφορους λόγους, με συνέπεια ενός όλο και πιο αυστηρού περιορισμού της αυτονομίας και της ελευθερίας των εργαζομένων, που επιδεινώνεται από την αδυναμία εγγραφής σε περισσότερες πλατφόρμες ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ.

Από την ανάλυση που πραγματοποίησε η ΔΟΕ σε 70 εταιρείες που παρέχουν ψηφιακές υπηρεσίες, προκύπτει πώς η πρόσληψη ανθρώπινου δυναμικού έχει αλλάξει εντελώς στην ψηφιακή οικονομία, τόσο των πολυεθνικών όσο και των νεοσύστατων επιχειρήσεωνΤο Χάρη στα συστήματα ανάλυσης δεδομένων, το „ταίριασμα“ δεξιότητες – πόροι – απαιτούμενες δεξιότητες συμβαίνει με έναν απλούστερο τρόπο, επιτρέποντας ακόμη και στις παραδοσιακές εταιρείες που χρησιμοποιούν αυτήν την υπηρεσία να εξοικονομήσουν στη διαδικασία πρόσληψης. Βρισκόμαστε σε ένα νέο οικοσύστημα φτιαγμένο από μικροεργασίες, βάση δεδομένων εργαζομένων με λεπτομερή έλεγχο των χαρακτηριστικών και της διαθεσιμότητάς τους, δίκτυο ταλέντων, πάροχοι υπηρεσιών: μια διαμεσολάβηση που μπορεί να εγγυηθεί τόσο στους εργαζόμενους όσο και στους εργοδότες ποικιλία, ευελιξία και δυνατότητα προσέγγισης ενός νέου οικονομικού μοντέλου χωρίς πολύ υψηλό κόστος για να διατηρηθεί.

Το 2019, το 5% των πλατφορμών (21 εταιρείες) παρήγαγαν το 20% του συνολικού καθαρού κέρδους της ψηφιακής οικονομίας

Μπροστά σε πολλές θετικές πλευρές, πρώτα απ ‚όλα το αποτέλεσμα της συνεχούς καινοτομίας, δεδομένων και τεχνογνωσία ότι οι ψηφιακές πλατφόρμες μπορούν να οδηγήσουν σε παραδοσιακές επιχειρήσεις, υπάρχει έντονος ανταγωνισμός και συχνά κατάχρηση δεσπόζουσων θέσεων, όπως η Amazon στον τομέα της παράδοσης και η Uber στον τομέα των ταξί: το 2019, το 5% των πλατφορμών (21 εταιρείες) παρήγαγαν το 20% του συνολικού καθαρού κέρδους της ψηφιακής οικονομίαςΤο Ένας διακανονισμός που συμβαίνει επίσης σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο: στην Ινδία, για παράδειγμα, το 2018 δύο πλατφόρμες (Amazon και Flipkart) ήλεγξαν περίπου το 63% του συνολικού μεριδίου της λιανικής αγοράς, ενώ ταυτόχρονα στην ΕΕ, τα 10.000 ψηφιακά οι νεοσύστατες εταιρείες αποτελούσαν μόνο το 2% της συνολικής αξίας των πλατφορμών με τις 7 μεγαλύτερες εταιρείες (Amazon, Apple, Alphabet που περιλαμβάνει την Google, τη Microsoft, την Alibaba, το Facebook και το Tencent), που μαζί αποτελούσαν το 69% της αξίας.

Αιτία και συνέπεια αυτού, οι συνεχείς εξαγορές μικρότερων εταιρειών υπηρεσιών από πόλους δεδομένων (μεγάλες εταιρείες της οικονομίας gig που διαθέτουν τεράστιο όγκο δεδομένων και μπορούν να κάνουν κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης τους στην αγορά). Μια αποθαρρυντική δυναμική τόσο για τις παραδοσιακές εταιρείες όσο και για εκείνες τις εταιρείες που στοχεύουν να εισέλθουν σε ψηφιακές πλατφόρμες για να κάνουν χρήση ορισμένων υπηρεσιών εξωτερικής ανάθεσης, και η οποία προειδοποιεί όλο και περισσότερο τους υπεύθυνους ελέγχου και τους φορείς που είναι υπεύθυνοι για την παρακολούθηση του σωστού ανταγωνισμού σε αυτήν την αγορά.

Η πιο εμφανής αλλαγή στις ψηφιακές πλατφόρμες είναι η τάση να θολώνεται το όριο μεταξύ του υπαλλήλου και του ελεύθερου εργαζομένου: οι μέθοδοι πρόσληψης εργατικού δυναμικού, η ανάθεση καθηκόντων, η παρακολούθηση, η αξιολόγηση και οι σχετικές ανταμοιβές πραγματοποιούνται μέσω αλγοριθμικής διαχείρισης. επηρεάζεται η αυτονομία του ελεύθερου επαγγελματία.

Ποιοι είναι όμως οι εργαζόμενοι στην πλατφόρμα; Η έκθεση σχεδιάζει καλά καθορισμένα προφίλ: πρόκειται για άνδρες κάτω των 35 ετών που κατοικούν σε αστικές ή προαστιακές περιοχές. Ένα σημαντικό στοιχείο είναι το επίπεδο εκπαίδευσης: πάνω από το 60% των εργαζομένων στην πλατφόρμα βασισμένο στο διαδίκτυο έχουν υψηλή μόρφωση αλλά το 20% του εργατικού δυναμικού των επιχειρήσεων με βάση την τοποθεσία, δηλαδή, ταξιτζήδες και κουδουνιστές. Η έλλειψη εργασίας ωθεί ολοένα και περισσότερο τους εκπαιδευμένους εργαζόμενους να εκτελούν μη εξειδικευμένα καθήκοντα εντός των πλατφορμών. Όσο για τις γυναίκες, περισσότερο στις δουλειές των επαγγελμάτων βασισμένο στο διαδίκτυο παρά κρεατοελιές με βάση την τοποθεσία, είναι περισσότερο στις ανεπτυγμένες χώρες (47% των εργαζομένων), λιγότερο στις αναπτυσσόμενες χώρες (24%).

Η ευελιξία που απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι κινδυνεύει να συγκρουστεί με κάποιους αυστηρούς κανόνες: η αποκλειστικότητα της εργασίας μόνο για μια πλατφόρμα με κίνδυνο λιγότερων αιτημάτων σε ορισμένες περιόδους (για παράδειγμα κατά τη διάρκεια της πανδημίας) σε συνδυασμό με την υποχρέωση αγοράς εξοπλισμού, της στολής, των απαραίτητων για τη δουλειά περιορίζουν σημαντικά τη δυνατότητα αύξησης του εισοδήματος.

Κέρδη στις πλατφόρμες βασισμένο στο διαδίκτυο είναι κατά μέσο όρο 4,90 δολάρια την ώρα, πράγμα που απαιτεί πολλές ώρες εργασίας – επίσης λαμβανομένης υπόψη της ρήτρας αποκλειστικότητας που συχνά παρέχεται από τις εφαρμογές – για να συγκεντρώσει ένα αξιοπρεπές εισόδημα.

Όσον αφορά τα δικαιώματα, ωστόσο, από τις συνεντεύξεις της ΔΟΕ προκύπτει ότι το 90% των οδηγών ταξί και των messenger εφαρμογών δεν έχουν ασφάλιση (αναπηρίας) ή επίδομα ανεργίας, το 40% δεν έχουν ασφάλιση υγείας και το 70% επαρκή προστασία από εργατικά ατυχήματα και το συνταξιοδοτικό πρόγραμμα δεν είναι εγγυημένο. Η απουσία αυτών των δικαιωμάτων προκαλεί περιοδικά απεργίες και διαδηλώσεις από εργάτες συναυλιών σε όλο τον κόσμο.

Με την έλευση της πανδημίας, η ζήτηση για δραστηριότητες ικανές να διευκολύνουν τη λειτουργία της εξ αποστάσεως εργασίας αυξήθηκε εκθετικά, φτάνοντας το 50% περισσότερο σε ορισμένες χώρες, όπως η Ινδία, το 2020.

Ο Covid έχει επισημάνει οργανωτικές ελλείψεις και ανεπάρκειες στην οικονομία εφαρμογών, αναδεικνύοντας την έλλειψη ατομικής προστασίας σε περιόδους πανδημιών σε πολλά έθνη του κόσμου.

Για το λόγο αυτό, η ΔΟΕ στην έκθεση του 2021 προτείνει ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές που θα πρέπει να μειώσουν την έκταση των ανισοτήτων που φέρνει η οικονομία της πλατφόρμας ενεργώντας σε διαφορετικές χώρες με διαφορετική εργατική νομοθεσία, διαφορετικά νομίσματα, διαφορετικά κοινωνικο-πολιτιστικά χαρακτηριστικά: καταρχήν, υπάρχει ανάγκη ταξινόμησης των ψηφιακών εργαζομένων κατά τρόπο συνεπή με τα εθνικά συστήματα ταξινόμησης (έχοντας υπόψη την ολοένα και πιο αυστηρή ανάγκη για αναθεώρησή τους λόγω των αλλαγών που έχει βιώσει και βιώνει το έργο), με τις υποχρεώσεις προστασίας που προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία · δεύτερον, το διαφάνεια των αλγορίθμων, τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τις εταιρείες που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες των πλατφορμών. Θα πρέπει να εξεταστούν οι ενώσεις εργαζομένων και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις τουςΤο Και ακόμα τοπροσαρμογή των εργασιακών πολιτικών στα νομικά πλαίσια των εθνών στις οποίες λειτουργούν οι πλατφόρμες, ενώ η δίκαιη χρήση των δεδομένων και η δυνατότητα επίλυσης διαφορών στα δικαστήρια της δικαιοδοσίας κάποιου θα πρέπει να αποτελούν αναπόφευκτες εγγυήσεις σε όλες τις χώρες.

Ähnliche Beiträge

Schreibe einen Kommentar